باید گذاشت و گذشت

باز هم همان قصه ی همیشگی

واقعیت داستان زندگی ما

گاه چقدر زود دیر میشود....

یک روز برای همیشه خواهی رفت....حسابت را فراموش نکن....خوب باش

و دوباره باید بروم به سمت داستان ل...با انبوهی از توکل....که بدون آن زندگی ناممکن می نماید

هنوز هم نگران بیماری هستم....عین همان سال اول رزیدنتی.....خدا عاقبتمون را بخیر کنه